صدای تیشه تخریب محیط‌زیست روزبه‌روز بلندتر می‌شود
صدای تیشه تخریب محیط‌زیست روزبه‌روز بلندتر می‌شود

در شهرستان چناران، محیط‌زیستی که هدیه خالق هستی است در معرض نابودی قرار دارد و مسئولین هم، چشم بسته خود را در مباحث نظری و شعاری و شاید هم پاسخگویی به بخشنامه‌های اداری مشغول داشته‌اند و دیگر هیچ.

منابع طبیعی چناران

به گزارش ندای چناران؛ محیط‌زیست، جانمایی محیطی زندگی انسان و موجوداتی است که زندگی را ممکن می‌کند، انسان باوجود توانمندی‌های کم‌نظیر در عالم خلقت به‌ویژه قدرت سازگاری فوق‌العاده با شرایط، به دلایل گوناگون، ازجمله خودخواهی، محیط‌زیستی که هدیه خالق هستی است را خواسته و ناخواسته در معرض نابودی قرار داده است.

در شهرستان چناران نیز این وضعیت روزبه‌روز تشدید می‌شود و مسئولین هم ‌چشم بسته خود را در مباحث نظری و شعاری و شاید هم پاسخگویی به بخشنامه‌های اداری مشغول داشته‌اند و دیگر هیچ. مردم نیز بااینکه می‌بینند و شاهد تخریب و وارد آمدن آسیب به محیط‌زیست می‌باشند، کم‌توجهی دارند و شاید غصه می‌خورند، دریغ از یک انجمن طرفدار محیط‌زیست در شهرستان!
ازجمله اشکال‌های موجود زیست‌محیطی شهرستان می‌توان به آن اشاره کرد عبارت‌اند از:

– عدم نظارت به حریم رودخانه‌ها

– عدم تعریف جامع حریم زیست بومی شهر چناران و تخریب روزافزون کوه‌های اطراف شهر توسط پیمانکاران و صاحبان معادن، نمونه بارز آن تخریب وحشتناک کوه‌های جمعاب و کوه‌های مشرف‌به شهرک صنعتی، خرم‌آباد و…، این کوه‌ها تنفس گاه شهر می‌باشند و زیست‌بوم بسیاری از پرندگان و حیوانات وحشی خاص این مناطق بوده است.

مرتع و فضای سبز این مناطق تخریب شده است و شهرهای چناران و گلبهار در آینده در مسیر بادهای تند و خاک و خاشاک بایستی میلیاردها تومان هزینه کنند شاید به وضع فعلی برسند.

عجیب‌تر اینکه در تمام شهرستان‌ها، کوه‌های اطراف شهرها با درخت‌کاری به تنفس شهر کمک می‌کنند و هرروز برای پارک جنگلی و توسعه آن تقلا می‌شود. اما در شهرستان ما کسی نمی‌خواهد کاری بکند و صدای تیشه تخریب منابع محیط‌زیست ما روزبه‌روز بلند می‌شود.

– مجوزهای غیراصولی به کارخانه‌های آلاینده در شهرک صنعتی (شهرک سبز!)

– دفن غیربهداشتی زباله‌های شهری و روستایی

– تخریب بی‌رویه مراتع و واگذاری آن برای احداث مرغ داری و گاوداری و…، و عدم نظارت بر عملکرد آن‌ها

– حفر چاه‌های غیرمجاز و تبدیل زمین‌های کشاورزی به باغ و ویلا

– فعال بودن کارخانه‌های آلاینده در حریم شهر و روستا

– عدم نظارت کافی بر تسویه فاضلاب‌ها و آلاینده‌ها

– نگهداری احشام در منزل شهر و روستا

– تخریب و آلودگی مناطق گردشگری

امیدواریم همه دست‌به‌دست هم در حفظ میراث خداوندی و آیندگان بکوشیم و مسئولین مربوطه به وظایف ذاتی خویش بیش از این عمل کنند.
تهیه خبر: عیسی شاکری قزلحصار

انتهای پیام/