به گزارش ندای چناران، یلدا رسید و قبل از یلدا با اولین برف چله، مردم روستای آبقد باز سیاه‌پوش جاده شدند. بلواری برای مرگ که چندین سال است جان روستاییان را می‌گیرد. بلواری که کشیده شد اما همانند بسیاری از پروژه‌های دیگر بی‌هیچ تاریخی برای تکمیل شدن آن.

 

اولین فرعی از جاده چناران به گلبهار، در دو کیلومتری چناران، جاده روستاهای جمعاب، آبقد، خیج و فریزی است که آخر هفته‌ها مسیر گردشگران به دره آبقد است.

 

طی پروژه عمرانی نزدیک به یک دهه است که یک‌ طرف این جاده تا روستای جمعاب با کشیده شدن بلواری رسماً تبدیل به جاده‌ای خطرناک شده است. این جاده در کنار بسیاری از ماشین‌های شخصی، جاده‌ای پرتردد برای کامیون‌های شن شویی، معادن خیج و جمعاب و شهرک صنعتی است و خطرات این جاده باعث شده است که در طی این سال‌ها چهار نفر از روستاییان آبقد و خیج در تصادفات جاده‌ای فوت شوند.

 

این بلوار یک طرف جاده را به‌صورت بن‌بستی بدون شانه خاکی تبدیل کرده است و بلواری با ارتفاع زیاد که همچون دیواری یک طرف جاده را به طول هفت کیلومتر بسته است و در شرایطی که جاده پر از کامیون است هیچ امکانی برای عبور از این بلوار نیست.

بدون شک این کاهلی دست‌اندرکاران این پروژه در مرگ موسی درگاهی، مهدی ابراهیمی، مسلم میرزایی و سعید حسین زاده نقش داشته است.

 

بعد از کشته شدن چهار نفر در طول این سالیان، هنوز هیچ همتی برای تکمیل این جاده دیده نمی‌شود. در چنین شرایطی عامل اصلی در این تصادفات مرگبار عدم تکمیل جاده توسط مسئولین است که با کشیدن بلواری در این جاده، زنجیره‌ای از خطرات را ایجاد کرده‌اند.

 

با کشیدن بلوار و جمع شدن و تردد کامیون‌ها، یک طرف جاده در سمت بلوار، کلاً پر از چاله است و تمام کامیون‌ها و سواری‌هایی که از سمت جمعاب به چناران می‌آیند هیچ علاقه‌ای به رانندگی در این سمت ندارند. کامیون‌های متعدد، خود ترس دیگری است چراکه هر سواری که به سمت چناران می‌آید نه‌تنها بر روی جاده‌ای پر از چاله قرار می‌گیرد بلکه بین بلوکه ها و کامیون‌ها قرار می‌گیرد و درصورتی‌که کامیونی خط طولی وسط را رعایت نکند ماشین‌های سمت بلوار هیچ شانسی برای فرار از تصادف ندارند.

در همین روزها بعد از فوت موسی درگاهی اگر ازخودگذشتگی راننده کامیون نبود، تصادف مرگبار دیگری اتفاق می‌افتاد چراکه راننده کامیون برای جلوگیری از تصادف با پراید (پر از سرنشین) به شانه خاکی جاده رفته که منجر به چپ کردن کامیون و پراید شد اما تلفاتی نداشت.

 

این چهار نفر دقیقاً در میانه این جاده از میان رفته‌اند و درصورتی‌که این جاده تکمیل و از دو طرف بلوار رفت آمد می‌شد، هیچ‌یک از این تصادفات اتفاق نمی‌افتاد. این هفت کیلومتر به‌اندازه تمام راه‌های این چهار روستا کشته داشته است.

 

چه کسی مسئول این بلوار ناتمام است و آیا کسی جوابگوی است؟ آیا می‌شود با انجام پروژه‌ای ناتمام، جان و مال مردم را در خطر قرار داد؟ حتماً باید چند نفر دیگر نیز در این جاده کشته بشوند تا این بلوار بعد از یک دهه تکمیل گردد و چرا این‌قدر تأخیر؟

 

تهیه گزارش: دکتر داوود فداکار

انتهای پیام/

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد